Ekip: Arda Uruluer , Burak Ozgoren , Cem Corapcioglu , Caner Demir

Acil cikilan bir yolculuk icin tek eksigimiz olan emniyet kemerleri yerine 4 adet yeterli uzunlukta perlon aldiktan trende Emmiyle bulustuk. Kartalda yolculuk oncesi durumlerimizi yedikten sonra Yeditepelilerin minibusune binip Nigde yolunu tuttuk. Rahat denebilecek bir yolculuktan sonra minibusumuz bizi taaa dag evinin onune birakti ve biz koyden son birkac eksigimizi tamamladiktan sonra Cimbar vadisinin icinden Arpalikin yolunu tuttuk. Cok keyifli bir yuruyusle 2 bucuk saatte Arpaliga vardik. Plana gore buyuk cadiri orada kurup , yanimizda getirdigimiz taurus’u ve bivaki alarak tobleronun altina ilerleyecektik ve zirveyi oradan deneyecektik. Fakat cadiri kurduktan sonra bile yukumuzun agir olmasindan dolayi , zirveyi direk arpaliktan denemeye karar verdik. O aksam rotanin altina bir keyif yuruyusu yaptik ve rotayi guzelce inceledik. Pusulamiz olmadigi icin kendimize sadece birkac tane referans noktasi belirledik ve hava kararirken kampimiza geri donduk. O gece guzelce beslendik ve saat 8e dogru uyumaya koyulduk.

Saat gece 2 gibi saatler ottu ama , maalesef bizde pek kaale almaya niyetli kimse yok. Azicik dogrulup saate bakinca aslinda herkesin uyanik oldugunu anladim ama keyif agir basti , kalkisi 2.30’a geciktirdik. Eh tabi dolayisiyla yola cikmak da epey bi keyfe kaldi. Yavas yavas hazirlanip 4’te yola ciktik. Onceki aksamdan bir bucuk saatte ulastigimiz yolu cantalarimizla 40 dakikada bitirip ilk molamizi verdik. Muhtesem manzarada asagidaki koylerde yanan isiklari izledik , isiklarimizla oynadik. Yine de fazla oyalanmadan kalktik ve 5.30da toblerona girip ve kar etaplarinin basladigi yerde molamizi verdik(maalesef son adamakilli molamiz burada olacakti). Buraya kadar birbucuk litre su bitirdik ve adambasi ikiser litre suyun az oldugundan endiselenmeye basladik(ne yazik ki endisemiz tamamen yersizdi). Hava yavasca aydinlanirken ulasacagimiz yeri saptadik ve onu referans alarak yukselmeye basladik. Ilerledigimiz yol azimsanmayacak bir egimde tamamen batak kardi. Ilk baslarda diz hizasinda kalan kar sayesinde tempomuzu cok dusurmek zorunda kalmasak da , ilerledikce egim artti ve zaman zaman onumuz kar altinda kalmis cok kaygan kayalar tarafindan kesildi(bunlari gecmek oldukca zorluydu). Bazi yerlerde kaygan kayalar normal bir gecis saglamadigi icin tam olarak kaya tirmanmak zorunda kaliyorduk. Birkac yerde ufak tefek maceralar yasasak da hepsi ufak tefek seylerdi(benim 4 metrelik bir yuzeyi tirmanmam/debelenmem korku yaratti biraz tabi). Sonunda 6 saatlik batak karda gercek manada bir mola vermeyesimizin pek de farkinda olmadan ilerledik.(Canerle ben kaskin altina taktigimiz kafa fenerlerimizi cikart(a)madan kampa geri donduk. Hatta kar etabının girisinden cikisina kadar su icmedik) Sonunda tobleronun sonuna varmak uzereyken , saatin ilerlemesi , kar kosullarinin hizimizi inanilmaz dusurmesi ve fiziksel/psikolojik yorgunlugumuzu goz onune alarak geri donus karari aldik. Donus fikri biraz endise vericiydi ama kaya yuzeylerine hic bulasmadan yeni izler acarak tobleronun basina kadar 2 bucuk saatte batak karda cok rahat bir inis gerceklestirdik(Iniste yaklasik bi yarim saat tipi yedik ama bizi ekstradan usutmek disinda bir sorun cikarmadi). Ondan sonra iyice rahatladiktan sonra kampa varisimiz da bir(ya da birkac) “45” dakika daha aldi.

Donuste firtina yuzunden ocak yakmak istemedik. Esyalarimizi toparlayip , bol bol sivi tuketip 5ten gece 11e kadar uyuduk. Firtinanin dinmesini firsat bilip , kalkip ocagimizi yaktik , birseyler yedik ve dunyayi izleyip tekrar yattik. Ertesi gun geri gelen keyiflerle beraber, herkesin yorgun olmasi nedeniyle kafamizdaki kucuk demirkazik opsiyonunu dusunmeye bile yeltenmedik. Hatta oyle keyif pozisyonundaydik ki , bozmaya baslayan havayi gorup kar yemeden geri donme karari aldik. 15.30 arabasiyla Nigdeye donup , tren biletlerimizi aldik. Iskenderlerimizi yedik , hamami actirip temizlendik ve rahat bir yolculukla Istanbula donduk

Arda 

Not: Mail grubunun “photos” kismina rota fotograflari seklinde bir album actim ve bu rotanin fotografini da oraya ekledim. Siz de elinizdeki rota fotograflarini eklerseniz guzel bir kaynak olabilir

Raporun orijinali: http://bogazicidagcilikkulubu.weebly.com/demirkazik-bati-yuzu-denemesi.html 

 


0 yorum

Bir yanıt yazın

Avatar placeholder

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir